<div style="max-width: 820px; width: 100%; margin: 20px auto; background-color: #ffffff; border-radius: 16px; box-shadow: 0 10px 30px rgba(0,0,0,0.06); padding: 40px 30px; border: 1px solid #e8e2d5; font-family: 'Segoe UI', -apple-system, BlinkMacSystemFont, Roboto, Helvetica, Arial, sans-serif; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">
<div style="width: 100%; background: linear-gradient(135deg, #1b4332 0%, #2d6a4f 100%); color: #ffffff; padding: 40px 25px; border-radius: 12px; margin-bottom: 35px; text-align: center; box-shadow: 0 6px 18px rgba(27,67,50,0.15); box-sizing: border-box;">
<h1 style="margin: 0; font-size: 28px; font-weight: bold; color: #f4a261; font-family: Georgia, serif; line-height: 1.3; box-sizing: border-box;">Türkmen Dağı'nda Gördüğüm En Büyük Hakikat</h1>
</div>

<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Bazı yolculuklar vardır; kilometrelerce yol gidersiniz ama geriye sadece birkaç fotoğraf kalır.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Bazı yolculuklar ise insanın sadece hafızasında değil, ruhunda iz bırakır.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Suriye Türkmen Dağı'na yaptığımız bu ziyaret, benim için işte tam da böyle bir yolculuk oldu.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Uzun zamandır planladığımız bu seyahate dört kişi çıktık. Kıymetli Şerif Niziplioğlu Hocamız, Hakan Erdem Hocamız, değerli iş insanı Fatih Bey ve ben... Amacımız bir gezi yapmak değildi. Televizyonlardan izlediğimiz, haberlerde dinlediğimiz acıları yerinde görmek, Türkmen kardeşlerimizin hâlini kendi gözlerimizle müşahede etmek ve yıllardır süren mücadelenin bıraktığı izlere yakından şahit olmaktı.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">İstanbul'dan yola çıktık. Uçak yolculuğunun ardından Hatay'a ulaştık ve Yayladağı'nda bir gece konakladık. Ertesi sabah ise dualarla sınır kapısından Suriye'ye geçtik.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Bizi, yıllardır Türkmen Dağı'nda yürütülen insani yardım faaliyetlerinin içinde bulunan, bölgeyi avucunun içi gibi bilen ve yapılan yardımların gerçek ihtiyaç sahiplerine ulaşması için gece gündüz çalışan kıymetli kardeşimiz Alaattin Bey karşıladı.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Daha ilk dakikalarda onun bu davaya nasıl gönül verdiğini hissediyordunuz. Yol boyunca sadece köyleri göstermedi; her köyün acısını, her şehidin hikâyesini, her yetimin duasını ve insanların ayakta kalma mücadelesini anlattı.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Türkmen Dağı'na doğru ilerledikçe savaşın bıraktığı izler bir film sahnesi gibi gözümüzün önünden geçmeye başladı.<br /> Bombalanmış evler…<br /> Yıkılmış köyler…<br /> Kurşun ve şarapnel izleriyle delinmiş duvarlar…<br /> Yarı yıkılmış camiler…<br /> Harabeye dönmüş kamu binaları…<br /> Bir zamanlar çocuk seslerinin yükseldiği sokaklarda şimdi derin bir sessizlik hâkimdi.</p>

<div style="width: 100%; background-color: #fdf6ed; border-left: 4px solid #e76f51; padding: 20px 22px; margin: 25px 0 30px 0; border-radius: 0 8px 8px 0; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0; font-style: italic; color: #9c4221; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; text-align: justify; box-sizing: border-box;">O manzaraya bakarken insanın aklına tek bir soru geliyor: “Bir savaş, bir coğrafyayı bu kadar yaralayabilir mi?”<br /> Evet…<br /> Yaralamıştı.<br /> Ama biraz sonra göreceğimiz şey bize başka bir hakikati de gösterecekti.<br /> Savaş binaları yıkmıştı...<br /> Fakat insanların imanını yıkamamıştı.</p>
</div>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Kısa bir kahvaltının ardından ilk ziyaretimizi bir ilkokula yaptık.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Okulun kapısından içeri girdiğimiz anda hepimiz sustuk.<br /> Duvarlar dökülüyordu.<br /> Bazı bölümler çökmüştü.<br /> Pencereler kırılmıştı.<br /> Sıralar eskiydi.<br /> Sınıflar neredeyse kullanılmayacak durumdaydı.<br /> İnsan ilk bakışta, "Burada gerçekten eğitim yapılabiliyor mu?" diye düşünmeden edemiyordu.<br /><img src="https://rahmet.sistem.plus/public/story/0/8/31/47648017708.png" alt="" /><br /><br />Tam o sırada sınıflardan çocuk sesleri yükseldi. Kapıyı açtığımızda bütün öğrenciler ayağa kalktı. Yüzlerinde sıcacık bir tebessüm vardı. Hep bir ağızdan Türkçe, <em>"Hoş geldiniz."</em> dediler. İşte o an boğazım düğümlendi. Bir tarafta savaşın yıktığı duvarlar… Diğer tarafta geleceğe umutla bakan pırıl pırıl çocuklar…</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;"><img src="https://rahmet.sistem.plus/public/story/0/8/32/476525055185.png" alt="" /><br /><br />Yaz okulu kapsamında Kur'an-ı Kerim öğreniyor, hadis dersleri görüyor, temel İslami bilgiler alıyorlardı. Aynı zamanda resmî eğitimlerini de büyük imkânsızlıklar içinde sürdürmeye çalışıyorlardı.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Fakat bu okul gördüklerimizin sadece başlangıcıydı. Daha sonra buna benzer birçok okulu ziyaret ettik. Maalesef hemen hepsi aynı kaderi paylaşmıştı. Esed rejimi sadece evleri yıkmamıştı. Okulları da vurmuştu. Çünkü biliyorlardı ki bir milleti yok etmenin en kolay yolu, onun çocuklarının geleceğini karartmaktır.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Ardından bölgenin geçmişte ortaokul ve lise olarak kullanılan en büyük eğitim binasına gittik. Oraya adım attığımız an hepimiz donup kaldık. Esed rejimi burayı askerî karargâh olarak kullanmıştı. Duvarlarda yüzlerce mermi izi vardı. Roketlerin açtığı büyük delikler hâlâ duruyordu. Koridorlar savaşın sessiz tanıkları gibiydi. Bir zamanlar çocukların koştuğu sınıflarda şimdi yalnızca rüzgârın sesi vardı.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">O binayı gezerken kendi kendime şu soruyu sordum: “Bir okuldan neden korkulur?” Sonra cevabını buldum. Çünkü okul, bir milletin geleceğidir. Kalemden korkanlar okulu bombalar. Bilgiden korkanlar öğretmeni susturur. Gelecekten korkanlar çocukların sınıflarını yıkar.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Bugün bu okul Türkmen kardeşlerimizin kontrolünde. En büyük hayalleri ise yeniden çocuk seslerini bu koridorlarda duymak. Millî Eğitim müfredatıyla birlikte İslami değerlerin ve Türk kültürünün yaşadığı örnek bir eğitim merkezi kurmak. Fakat bunun için desteğe ihtiyaç var. Çünkü bu okul tek değil. Türkmen Dağı'nın birçok köyünde aynı durumda onlarca okul var.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Sadece okullar değil… Şehit aileleri var… Gaziler var… Yetimler var… Eşini kaybetmiş anneler var… Hayata yeniden tutunmaya çalışan binlerce insan var. Gıda bekleyen aileler var. Giyim bekleyen çocuklar var. Onarılmayı bekleyen okullar var. Sıraya, kitaba, kırtasiyeye, çimentoya, demire ihtiyaç var.</p>

<div style="width: 100%; background-color: #f4f6f8; border-left: 4px solid #1b4332; padding: 20px 22px; margin: 25px 0 30px 0; border-radius: 0 8px 8px 0; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0; font-style: italic; color: #1b4332; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; text-align: justify; box-sizing: border-box;">Ama bütün bu yokluğun içinde beni en çok etkileyen şey insanların cümlesiydi. Hiç kimse isyan etmiyordu. Hiç kimse kaderinden şikâyet etmiyordu. Her sohbetin sonunda aynı cümleyi duyuyorduk: "Elhamdülillah... Allah bugünleri de gösterdi." İşte o an anladım ki... Yıkılan binalardı. Yıkılmayan ise imanlarıydı. Yıkılan duvarlardı. Yıkılmayan ise umutlarıydı.</p>
</div>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Türkmen Dağı bugün bizlerden acımamızı istemiyor. Kardeş olmamızı istiyor. Omuz vermemizi istiyor. Çünkü bazen bir okulun çatısını onarmak, sadece bir binayı değil, bir çocuğun hayalini ayağa kaldırmaktır. Bazen gönderilen bir sıra, bir çanta, birkaç kitap ya da birkaç torba çimento, bir milletin geleceğine bırakılmış en kıymetli miras olabilir.</p>

<div style="width: 100%; margin-top: 40px; background-color: #f8f9fa; border: 1px dashed #ced4da; padding: 20px; border-radius: 12px; text-align: center; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0 0 10px 0; font-weight: 600; font-size: 15.5px; color: #1b4332; text-align: center; line-height: 1.6; box-sizing: border-box;">Rabbim bizlere, bu güzel insanların duasına ortak olmayı, onların yükünü hafifletmeyi ve kardeşlik vazifemizi hakkıyla yerine getirmeyi nasip etsin.</p>
<p style="margin: 0; font-weight: bold; font-size: 15px; color: #f4a261; text-align: center; box-sizing: border-box;">Taşkın Koçak<br /><span style="font-weight: 400; font-size: 13.5px; color: #6c757d;">Ağustos 2026</span></p>
</div>
</div>

<div style="max-width: 850px; width: 100%; margin: 20px auto; font-family: 'Segoe UI', -apple-system, BlinkMacSystemFont, Roboto, Helvetica, Arial, sans-serif; color: #2d3748; line-height: 1.6; box-sizing: border-box;">
<div style="width: 100%; background: linear-gradient(135deg, #1b4332 0%, #2d6a4f 100%); color: #ffffff; padding: 30px 20px; border-radius: 12px; margin-bottom: 30px; text-align: center; box-shadow: 0 6px 18px rgba(27,67,50,0.12); box-sizing: border-box;"><span style="display: inline-block; background-color: rgba(255,255,255,0.15); color: #e9c46a; font-size: 12px; text-transform: uppercase; letter-spacing: 2px; padding: 5px 14px; border-radius: 15px; font-weight: 600; margin-bottom: 10px; box-sizing: border-box;">Saha Notları</span>
<h2 style="margin: 5px 0 10px 0; font-size: 24px; font-weight: bold; font-family: Georgia, serif; color: #ffffff; box-sizing: border-box;">YETİMLERİMİZDEN GELEN MEKTUPLAR</h2>
<p style="margin: 0; font-size: 14.5px; color: #d8f3dc; font-style: italic; box-sizing: border-box;">Lazkiye'deki minik yüreklerin hayalleri, duaları ve teşekkürleri...</p>
</div>

<div style="display: flex; flex-wrap: wrap; gap: 20px; box-sizing: border-box;">
<div style="flex: 1 1 380px; background-color: #ffffff; border: 1px solid #e8e2d5; border-radius: 12px; padding: 22px; box-shadow: 0 4px 12px rgba(0,0,0,0.03); box-sizing: border-box; display: flex; flex-direction: column; justify-content: space-between;">
<div>
<div style="display: flex; justify-content: space-between; align-items: flex-start; border-bottom: 1px solid #f0ece1; padding-bottom: 12px; margin-bottom: 14px; box-sizing: border-box;">
<div>
<h3 style="margin: 0; font-size: 16px; font-weight: bold; color: #1b4332; text-transform: uppercase; box-sizing: border-box;">MUHAMMED AL CAMAL</h3>
<span style="font-size: 13px; color: #6c757d; box-sizing: border-box;">13 Yaşında • 8. Sınıf</span></div>
<span style="background-color: #e8f5e9; color: #2e7d32; font-size: 11px; font-weight: 600; padding: 4px 10px; border-radius: 12px; white-space: nowrap; box-sizing: border-box;">LAZKİYE • 07.07.2026</span></div>
<div style="background-color: #fdfbf7; border-left: 3px solid #e76f51; padding: 14px 16px; border-radius: 0 8px 8px 0; font-size: 14.5px; color: #333333; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Benim adım Muhammed, 13 yaşındayım, 8.sınıfım.</p>
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Kur’an-ı Kerim’i ezberledim ve Kur’an okuma sertifikası almak için çalışıyorum. Hayalim iki kutsal mescitte imam olmak.</p>
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Hobim futbol oynamak.</p>
<p style="margin: 0; font-weight: 600; color: #9c4221; box-sizing: border-box;">Rahmet Derneğine yanımızda olduğu için teşekkür ederiz.</p>
</div>
</div>
</div>

<div style="flex: 1 1 380px; background-color: #ffffff; border: 1px solid #e8e2d5; border-radius: 12px; padding: 22px; box-shadow: 0 4px 12px rgba(0,0,0,0.03); box-sizing: border-box; display: flex; flex-direction: column; justify-content: space-between;">
<div>
<div style="display: flex; justify-content: space-between; align-items: flex-start; border-bottom: 1px solid #f0ece1; padding-bottom: 12px; margin-bottom: 14px; box-sizing: border-box;">
<div>
<h3 style="margin: 0; font-size: 16px; font-weight: bold; color: #1b4332; text-transform: uppercase; box-sizing: border-box;">MUHAMMED ŞEYH YUSUF</h3>
<span style="font-size: 13px; color: #6c757d; box-sizing: border-box;">15 Yaşında</span></div>
<span style="background-color: #e8f5e9; color: #2e7d32; font-size: 11px; font-weight: 600; padding: 4px 10px; border-radius: 12px; white-space: nowrap; box-sizing: border-box;">LAZKİYE • 07.07.2026</span></div>
<div style="background-color: #fdfbf7; border-left: 3px solid #e76f51; padding: 14px 16px; border-radius: 0 8px 8px 0; font-size: 14.5px; color: #333333; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Benim adım Muhammed, 15 yaşındayım ve mühendis olmak istiyorum.</p>
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Hobim futbol oynamak.</p>
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Desteğiniz ve ilginizi için teşekkür ederim.</p>
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Her zaman benim için bir güç kaynağı oldunuz.</p>
<p style="margin: 0; font-weight: 600; color: #9c4221; box-sizing: border-box;">Allah’tan sizin için daha iyisini diliyorum.</p>
</div>
</div>
</div>

<div style="flex: 1 1 380px; background-color: #ffffff; border: 1px solid #e8e2d5; border-radius: 12px; padding: 22px; box-shadow: 0 4px 12px rgba(0,0,0,0.03); box-sizing: border-box; display: flex; flex-direction: column; justify-content: space-between;">
<div>
<div style="display: flex; justify-content: space-between; align-items: flex-start; border-bottom: 1px solid #f0ece1; padding-bottom: 12px; margin-bottom: 14px; box-sizing: border-box;">
<div>
<h3 style="margin: 0; font-size: 16px; font-weight: bold; color: #1b4332; text-transform: uppercase; box-sizing: border-box;">GAYS HAMİŞ</h3>
<span style="font-size: 13px; color: #6c757d; box-sizing: border-box;">14 Yaşında</span></div>
<span style="background-color: #e8f5e9; color: #2e7d32; font-size: 11px; font-weight: 600; padding: 4px 10px; border-radius: 12px; white-space: nowrap; box-sizing: border-box;">LAZKİYE • 07.07.2026</span></div>
<div style="background-color: #fdfbf7; border-left: 3px solid #e76f51; padding: 14px 16px; border-radius: 0 8px 8px 0; font-size: 14.5px; color: #333333; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Benim adım Gays, 14 yaşındayım ve büyüdüğümde bilgisayar mühendisi olmak istiyorum.</p>
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Hobilerim arasında yüzme ve elektronik tamiri var.</p>
<p style="margin: 0; font-weight: 600; color: #9c4221; box-sizing: border-box;">Desteğiniz ve yüzümüze gülümseme getirdiğiniz için teşekkür ederim.</p>
</div>
</div>
</div>

<div style="flex: 1 1 380px; background-color: #ffffff; border: 1px solid #e8e2d5; border-radius: 12px; padding: 22px; box-shadow: 0 4px 12px rgba(0,0,0,0.03); box-sizing: border-box; display: flex; flex-direction: column; justify-content: space-between;">
<div>
<div style="display: flex; justify-content: space-between; align-items: flex-start; border-bottom: 1px solid #f0ece1; padding-bottom: 12px; margin-bottom: 14px; box-sizing: border-box;">
<div>
<h3 style="margin: 0; font-size: 16px; font-weight: bold; color: #1b4332; text-transform: uppercase; box-sizing: border-box;">CENE SENDO</h3>
<span style="font-size: 13px; color: #6c757d; box-sizing: border-box;">15 Yaşında • 9. Sınıf</span></div>
<span style="background-color: #e8f5e9; color: #2e7d32; font-size: 11px; font-weight: 600; padding: 4px 10px; border-radius: 12px; white-space: nowrap; box-sizing: border-box;">LAZKİYE • 06.07.2026</span></div>
<div style="background-color: #fdfbf7; border-left: 3px solid #e76f51; padding: 14px 16px; border-radius: 0 8px 8px 0; font-size: 14.5px; color: #333333; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Benim adım Cene, 15 yaşındayım, 9. sınıftayım ve gelecekte avukat olmak istiyorum.</p>
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Desteğiniz için teşekkür ederim.</p>
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Türkiye’ye gidip iyi bir avukat olmak istiyorum.</p>
<p style="margin: 0; font-weight: 600; color: #9c4221; box-sizing: border-box;">Allah sizlerden razı olsun.</p>
</div>
</div>
</div>

<div style="flex: 1 1 380px; background-color: #ffffff; border: 1px solid #e8e2d5; border-radius: 12px; padding: 22px; box-shadow: 0 4px 12px rgba(0,0,0,0.03); box-sizing: border-box; display: flex; flex-direction: column; justify-content: space-between;">
<div>
<div style="display: flex; justify-content: space-between; align-items: flex-start; border-bottom: 1px solid #f0ece1; padding-bottom: 12px; margin-bottom: 14px; box-sizing: border-box;">
<div>
<h3 style="margin: 0; font-size: 16px; font-weight: bold; color: #1b4332; text-transform: uppercase; box-sizing: border-box;">HATİCE KRAYS</h3>
<span style="font-size: 13px; color: #6c757d; box-sizing: border-box;">10 Yaşında • 5. Sınıf</span></div>
<span style="background-color: #e8f5e9; color: #2e7d32; font-size: 11px; font-weight: 600; padding: 4px 10px; border-radius: 12px; white-space: nowrap; box-sizing: border-box;">LAZKİYE • 06.07.2026</span></div>
<div style="background-color: #fdfbf7; border-left: 3px solid #e76f51; padding: 14px 16px; border-radius: 0 8px 8px 0; font-size: 14.5px; color: #333333; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Benim adım Hatice, 10 yaşındayım, 5. sınıftayım ve gelecekte hakim olmak istiyorum.</p>
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Hayalim Türkiye’ye seyahat etmek.</p>
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Bize olan desteğiniz için teşekkür ederim, Allah sizden razı olsun.</p>
<p style="margin: 0; font-weight: 600; color: #9c4221; box-sizing: border-box;">Beni mutlu ettiğiniz gibi sizin de hep mutlu olmanızı dilerim.</p>
</div>
</div>
</div>

<div style="flex: 1 1 380px; background-color: #ffffff; border: 1px solid #e8e2d5; border-radius: 12px; padding: 22px; box-shadow: 0 4px 12px rgba(0,0,0,0.03); box-sizing: border-box; display: flex; flex-direction: column; justify-content: space-between;">
<div>
<div style="display: flex; justify-content: space-between; align-items: flex-start; border-bottom: 1px solid #f0ece1; padding-bottom: 12px; margin-bottom: 14px; box-sizing: border-box;">
<div>
<h3 style="margin: 0; font-size: 16px; font-weight: bold; color: #1b4332; text-transform: uppercase; box-sizing: border-box;">REVAN ŞEYH SÜLEYMAN</h3>
<span style="font-size: 13px; color: #6c757d; box-sizing: border-box;">14 Yaşında • 8. Sınıf</span></div>
<span style="background-color: #e8f5e9; color: #2e7d32; font-size: 11px; font-weight: 600; padding: 4px 10px; border-radius: 12px; white-space: nowrap; box-sizing: border-box;">LAZKİYE • 06.07.2026</span></div>
<div style="background-color: #fdfbf7; border-left: 3px solid #e76f51; padding: 14px 16px; border-radius: 0 8px 8px 0; font-size: 14.5px; color: #333333; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Benim adım Revan, 14 yaşındayım, 8. sınıftayım ve çocuk doktoru olmak istiyorum ve bir bilgisayarımın olmasını istiyorum.</p>
<p style="margin: 0; font-weight: 600; color: #9c4221; box-sizing: border-box;">Yetimlere gösterdiğiniz ilgi için teşekkür ederim. Yaptığınız her şey ve onların kalplerine getirdiğiniz sevinç için teşekkür ederim.</p>
</div>
</div>
</div>

<div style="flex: 1 1 380px; background-color: #ffffff; border: 1px solid #e8e2d5; border-radius: 12px; padding: 22px; box-shadow: 0 4px 12px rgba(0,0,0,0.03); box-sizing: border-box; display: flex; flex-direction: column; justify-content: space-between;">
<div>
<div style="display: flex; justify-content: space-between; align-items: flex-start; border-bottom: 1px solid #f0ece1; padding-bottom: 12px; margin-bottom: 14px; box-sizing: border-box;">
<div>
<h3 style="margin: 0; font-size: 16px; font-weight: bold; color: #1b4332; text-transform: uppercase; box-sizing: border-box;">TALA AHMED</h3>
<span style="font-size: 13px; color: #6c757d; box-sizing: border-box;">11 Yaşında • 6. Sınıf</span></div>
<span style="background-color: #e8f5e9; color: #2e7d32; font-size: 11px; font-weight: 600; padding: 4px 10px; border-radius: 12px; white-space: nowrap; box-sizing: border-box;">LAZKİYE • 06.07.2026</span></div>
<div style="background-color: #fdfbf7; border-left: 3px solid #e76f51; padding: 14px 16px; border-radius: 0 8px 8px 0; font-size: 14.5px; color: #333333; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Benim adım Tala, 11 yaşındayım, 6.sınıfa gidiyorum ve büyüdüğümde öğretmen olmak istiyorum.</p>
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Bir ipad’im olsun isterim.</p>
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Yüzüme bir gülümseme kondurduğunuz için teşekkür ederim.</p>
<p style="margin: 0; font-weight: 600; color: #9c4221; box-sizing: border-box;">Sizin sayenizde yalnız olmadığımı hissediyorum, teşekkür ederim.</p>
</div>
</div>
</div>

<div style="flex: 1 1 380px; background-color: #ffffff; border: 1px solid #e8e2d5; border-radius: 12px; padding: 22px; box-shadow: 0 4px 12px rgba(0,0,0,0.03); box-sizing: border-box; display: flex; flex-direction: column; justify-content: space-between;">
<div>
<div style="display: flex; justify-content: space-between; align-items: flex-start; border-bottom: 1px solid #f0ece1; padding-bottom: 12px; margin-bottom: 14px; box-sizing: border-box;">
<div>
<h3 style="margin: 0; font-size: 16px; font-weight: bold; color: #1b4332; text-transform: uppercase; box-sizing: border-box;">AYA KAZMUZ</h3>
<span style="font-size: 13px; color: #6c757d; box-sizing: border-box;">13 Yaşında • 7. Sınıf</span></div>
<span style="background-color: #e8f5e9; color: #2e7d32; font-size: 11px; font-weight: 600; padding: 4px 10px; border-radius: 12px; white-space: nowrap; box-sizing: border-box;">LAZKİYE • 06.07.2026</span></div>
<div style="background-color: #fdfbf7; border-left: 3px solid #e76f51; padding: 14px 16px; border-radius: 0 8px 8px 0; font-size: 14.5px; color: #333333; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Benim adım Aya, 13 yaşındayım, 7.sınıfa gidiyorum ve büyüdüğümde öğretmen olmak istiyorum.</p>
<p style="margin: 0 0 8px 0; box-sizing: border-box;">Hobim yüzmek ve gelecekte cerrah olmak istiyorum.</p>
<p style="margin: 0; font-weight: 600; color: #9c4221; box-sizing: border-box;">Bana umut ve gülümseme getiren ve destek olduğunuz için teşekkür ederim, Allah razı olsun.</p>
</div>
</div>
</div>
</div>
</div>

<div style="max-width: 820px; width: 100%; margin: 20px auto; background-color: #ffffff; border-radius: 16px; box-shadow: 0 10px 30px rgba(0,0,0,0.06); padding: 40px 30px; border: 1px solid #e8e2d5; font-family: 'Segoe UI', -apple-system, BlinkMacSystemFont, Roboto, Helvetica, Arial, sans-serif; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">
<div style="width: 100%; background: linear-gradient(135deg, #1b4332 0%, #2d6a4f 100%); color: #ffffff; padding: 40px 25px; border-radius: 12px; margin-bottom: 35px; text-align: center; box-shadow: 0 6px 18px rgba(27,67,50,0.15); box-sizing: border-box;">
<h1 style="margin: 0; font-size: 28px; font-weight: bold; color: #f4a261; font-family: Georgia, serif; line-height: 1.3; box-sizing: border-box;">MAHZA İYİLİK</h1>
</div>

<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Müslüman için Allah Teâlâ’nın lütfuyla takdir ettiği manevi rızıkların da incelikle belirlenen bir zamanı varmış. Bunu nerden mi biliyorum? Rahmet İnsani Yardım Derneği’nin vesilesiyle ziyaretlerine gittiğimiz yetimlerin, savaş nedeniyle yakınlarını kaybetmiş, engelli kalmış kardeşlerimizin bulunduğu Yayladağı’ndan. Öyle bereketli bir ziyaret ki insana iyiliği, hayrı, saadeti iliklerine kadar hissetme fırsatı verip bu uğurda ömür boyu mücadele için insana azim katıyor. Onun için Psikiyatrist Mustafa Merter Hocamız “Canı sıkılan, hayattan zevk almayan, depresyonda olan varsa “Ey iman edenler! Hayat veren şeylere çağırdığı zaman hemen Allah ve Resulü’nün sizi davet ettiği şeylere koşun.” (Enfâl 24) ayeti mucibince yetimlerin, mustazafların, düşkünlerin yardımına koşsun.” diyor. “Hatta ben bunu Afrika’da su kuyusu açarken, yetimlere kol kanat gererken bizzat yaşadım ve ağır ruhsal sorunlarımdan kurtuldum” diyor.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">İşte böylesine diriltici bir yolculuğa iki mühendis, bir ilahiyatçı ve yarım sosyolog olarak biz de katıldık. Atalarımız işin sırrına binaen ne de güzel söylemiş: “Önce refik sonra tarik” diye. Zira bir yolculuk ancak bu kadar güzel insanlarla bereketli olabilirdi. İnsan manevi anlamda kendinden üstün insanlarla hemhal olunca zaman ayrı bir güzel geçiyor.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Gönül isterdi ki Suriye ziyaretimizi Taha Kılınç Kardeşimizin “Bir Rüyayı Hatırlar Gibi” (Ketebe Yayınları) kitabında nefis bir biçimde anlattığı şekilde gerçekleştirebilseydik. Zira öylesine güzel bir üslupla tarihi mescitleri, değerli âlimleri, siyasi şahsiyetleri vb. ele alıyor ki bu kadar muazzam bir hazineye niye bugüne kadar bigâne kalmışız demekten insan kendini alamıyor!</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Bir süredir ötelediğimiz bu ziyareti kıymetli bir büyüğümüzün de ricasıyla programa almış olduk. Almasına aldık ama içimizi “Acaba bu sorumluluğun hakkını verebilecek miyiz? Ya kardeşlerimizin hakkı üzerimizde kalırsa!” şeklinde endişeler kaplamışken kendimizi uçakta bulduk. Yolculuk öncesi yanıma aldığım malzemelerin en güzeli olan kitabımla baş başa kaldım. Ortaokul yıllarımdan bu yana benim için yolculuk demek en güzel kitap okuma fırsatı demek. Bir buçuk saatlik bir yolculuğun ardından Hatay’da bizi Alaattin ve Abdullah kardeşimiz karşıladı. Bize asıl asıl mihmandarlık edecek kardeşimizin de ismi Alaattin’di. Siraç Derneği’nin Yayladağı’ndaki misafirhanesine eşyalarımızı yerleştirip, çayımızı içerken Abdullah kardeşimizle de sohbeti ilerletmiş olduk. Ertesi günün bizim için yoğun ve yorucu geçeğine dair uyarıları dikkate alıp erkenden uykunun kollarına kendimizi bırakmıştık. Bu uyarının içerisinde yemek yemeğe vaktimizin olmayacağı için çantalarımızda atıştırmalık bir şeylerin olmasını dikkate alarak herkes çantasına bir şeyler koymuştu tabi.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Ertesi sabah namazlar kılındı, çorbacıya geçildi ve ekmekler bol olsun denilerek sıcak çorba yudumlanmaya başladı. Suriyeli lokanta sahibi özel bir sostan bahsedince önce temkinli yaklaşıp azar azar aldık, tadı güzel olunca sos da bol olsun dedik. Sonrasında ise daha öncesinden yardım gönüllüleri olarak resmi izinlerin alındığı Güvecci sınır kapısına doğru yol almaya başladık. Oldukça soğuk olur diye düşündüğümüz hava gayet iyiydi ancak sis öğlen namazına kadar her tarafa bir örtü olmuştu adeta. Sınır kapısında kimliklerimiz verildi, kontroller sağlandı, evrakların doğruluğunun kontrolü sonrası sıraya geçip kaç kişinin sınırın öte tarafına geçtiğine dair resim çekildikten sonra sınırı geçmemize izin verildi. Daha yeni ameliyattan çıkan Alaattin kardeşimiz gün boyu bizlere eşlik etti. Boyu beş metreyi bulan sınır kapısı gemi dümeni gibi çevrilen bir mekanizmayla açıldı. İçeri girip İHH’nın şubesinde birer çay içtikten sonra ziyaretlerimize başlamış olduk.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">İlk ziyaret yerimiz Rahmet İnsani Yardım Derneği’nin öncülüğünde yapılan, tam zamanlı olursa 600, yarı zamanlı olduğu zaman ise 1200 öğrenciye hizmet verecek okulumuz oldu. En çok ihmal edilen hizmet alanlarından biri olan eğitime yönelik bu kadar güzel bir binanın yapılması bizlere yeniden “Rahmet İnsani Yardım derneği çok güzel işlere vesile oluyor” dedirtti. Okulun spor salonlarından mescidine, konferans salonlarından laboratuvarlarına kadar birçok ayrıntının düşünülmüş olması işini iyi yapanlara daha fazla destek olmamız gerektiği fikrini bizlere hatırlattı. Tabi okulun çatısına çıktığımızda ve biraz da sisin etkisinden kurtularak baktığımızda uçsuz bucaksız çadırları görünce yeniden içimiz burkuldu. Küçücük mahalde yaklaşık 200.000 kişinin çadırlarda yaşama durumunda kaldığını öğrenmiş olduk.</p>

<div style="width: 100%; background-color: #fdf6ed; border-left: 4px solid #e76f51; padding: 20px 22px; margin: 25px 0 30px 0; border-radius: 0 8px 8px 0; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0; font-style: italic; color: #9c4221; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; text-align: justify; box-sizing: border-box;">İlk olarak bombalamalar nedeniyle babalarını kaybeden bir aileye misafir olduk. Öyle ki misafir edildiğimiz yer toplamda 6-7 metrekareyi geçmeyen bir çadırdan ibaret idi. Ön tarafında mutfak gibi kullanılan bir bölme ve oturma odası. Odada oldukça küçük bir soba. Oturur oturmaz beş altı çocuk hızlıca sofra kurmaya başlayınca bir şaşkınlık yaşadık. Hem kahvaltımızı yeni yapmıştık hem de kardeşlerimize yük olmayı hiç istemiyorduk. Ancak göz açıp kapayıncaya kadar bin bir türlü kahvaltı çeşidi önümüze serilmişti bile. İyice mahcup olduğumuzu, omuzlarımızdaki yükün iyice ağırlaştığını o an ayrı hissetim. Sonradan ziyaret hatıra resimlerimizi çeken Suriyeli kardeşimiz resimleri bize gönderdiğinde hepimizin yüzündeki o derin hüznün bizleri nasıl etkilediğini bir daha görme imkânımız oldu. Gözyaşlarımızı zor zapt ederek morallerin bozulmaması için zorlandık. Mihmandarımız Alaattin Kardeşimiz; “Emin olun buradaki kardeşleriniz misafirlerini en güzel şekilde ağırlamak için gerekirse elindeki tüm imkanları seferber eder ve sizleri en güzel şekilde ağırlarlar” açıklamasını yaparak bizlere rahat olmamız gerektiğini ifade etti. Hz. İbrahim (as) nasıl bir misafirperverlik sergilediyse üzerinden binlerce yıl geçmesine rağmen o sünnet dipdiri diye içimden geçirdim. Kahvaltı sonrasında da savaşta babalarını kaybeden ailenin bir aylık odununu -ki o da toplamda 5-6 kg kadar- bizim için kullandığını öğrenince hüzün iyice ruhumuzu kapladı. Yanımızda götürdüğümüz küçük hediyeleri teslim etmenin tam yeri diye düşünerek usulca Alaattin Kardeşimize sokuldum ve bu hediyeleri nasıl iletelim diye sordum. Dışardan pek basit gibi gözüken ama bana çok kıymetli bir edep ilkesini öğreten şu tavsiyede bulundu: Şehidimizin oğlunu çağıralım, karnesine bakalım ve hediyesini takdim edelim. Karne geldi ve bütün derslerin pekiyi olduğu görüldükten sonra karneyle birlikte hediye takdim edildi. İşte o anda bir nebze olsun ruhumuza Rabbimiz neşe lütfetti. Kulluğumuzun amacına matuf güzel bir amel işlediğimiz her seferinde olduğu gibi varlığımız ilahi neşeyle hayat buldu.</p>
</div>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Ziyaretimizdeki dikkatimi çeken en temel duygu hüzünle sevinci, neşeyle kederi ardı sıra hissetmemiz oldu. Öyle ki yetim ziyaretinden sonra kardeşlerimizin Müslümanlar olarak sorumluluk alıp, ekip bilinciyle hareket edip çözüm odaklı başarılarını görmemiz bize güven kattı. Kardeşlerimiz ekmek fırını projesini hayata geçirerek o zor şartlar altında belki bize basit gibi gelen ama orada çok önemli olan bir ihtiyacı karşılayarak insanlara umut olmayı başarmışlar. Aynı şekilde seralarda yetiştirdikleri organik sebze ve meyvelerin ticaretiyle insanların ekonomik güç itibariyle ayakta kalmalarına ön ayak olmuşlar. Zaten insanoğlunun derdini kim çözüyorsa, derdine deva oluyorsa insan onun davasını sahiplenmiyor mu? İslam’ın diriltici ruhu ete kemiğe bürünerek çok zor şartlar altında olan kardeşlerimize yeniden umut oluyor. Tabi her işte olduğu gibi gayret etmeyip, işin ilmini ve kıymetini bilmeyince Mevla nimetini de çekip alıyor.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Yine Rahmet İnsani Yardım Derneğimizin öncülüğünde açılmış ve hâlihazırda eğitim veren okullardaki yavrularımızın bülbüller gibi Kur’an okuduklarını görünce insan gerçekten mest oluyor. Yanılmıyorsam Kuran’a verilen değerin en güzel işareti olarak öğrencilerin ezberlerinin çok ve kıraatlerinin düzgün olmasını gelen ziyaretçilere ziyafet vererek gösteriyorlar. Hiç ummadığınız küçük yaştaki yavrularımız ezberlenmesi zor ve uzun olan sureleri su gibi ve makamlı okuyarak gönüllerinize dokunmayı başarıyorlar. Çocukların okullara Kur’an okuyarak, salavat getirerek veya naat okuyarak girmeleri de ayrı bir terbiye metodu olarak dikkatlerimizden kaçmadı tabi ki. Kur’an demişken şu hayırlı çalışmanın da altını çizmek gerek: Çadır kentlerin merkezi noktalarında kurulan halkalarda çocuklar hocalarından Kur’an-ı Kerim, siyer, adabı muaşeret gibi konuları öğreniyorlar. Buz gibi çadırlarda montlarını sıkıca giyip hocalarının dizlerinin dibinde bülbül gibi şakıyan yavrularımızı görünce bir muhasebe yaptım hemencecik. Bizler sıcacık mekânlarımızda, çayın, ikramın olduğu sohbet saatlerinde bile bir bahane bulup katılmamak isterken o çocuklarla aynı cennete nasıl talip olabiliriz diye düşündük? Her fert gibi her toplumun da imanının derecesine göre Rabbimiz imtihanını da ağırlaştırıyor. Suriyeli kardeşlerimizde gördüğümüz sapasağlam iman bize bunları düşündürdü.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Yayladağı tarafında bir kamu kurumunun kullanılmayan binasında önceleri 200 aile kalırken şimdi 60 kadar ailenin kaldığını öğrendik. Eğer kaldığınız odanızda pencereniz varsa sarayda kaldığınızı düşünebilirsiniz. Bize rehberlik de eden Abdullah kardeşimizin babasını ziyarete gittik. Abdullah kardeşimizin ağabeyinin bombardıman sonucu bedeninin paramparça olduğunu öğrendik. Oğlunun cenazesini bile göremeyen amcamızın bir gecede saçlarının ağardığını duyunca hüzün daha da koyulaştı. Sonraki ziyaretimizi bombalamalarda sağ kolunu yitiren bir kardeşimize yaptık. Küçücük bir konteynerde ailesiyle birlikte yaşıyor ve hallerine şükrediyorlardı. Kardeşimize de hediyelerden bir pay ayırarak Rabbimizin rahmetine bir adım daha yaklaşmayı umduk her beraber.</p>

<div style="width: 100%; background-color: #f4f6f8; border-left: 4px solid #1b4332; padding: 20px 22px; margin: 25px 0 30px 0; border-radius: 0 8px 8px 0; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0; font-style: italic; color: #1b4332; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; text-align: justify; box-sizing: border-box;">İki günlük ziyaretimizin öylesine bereketli geçmiş olması neticesinde dönüş yolunda sis nedeniyle uçağımızın iki sefer iptal edilmesi, on altı saatlik otobüs yolculuğu bile ayrı bir tat verdi desek abartmış olmayız, inanın! Ziyaret sırasında en başta korktuğum o sorumluluk hissi Alaattin Kardeşimizin “Bu ziyaretiniz basit bir turistik gezi gibi kalırsa hiçbir anlamı kalmaz” uyarısıyla bir defa daha gönlümüzde ağırlığını hissettirdi. İstanbul’a döndüğümüzde hemencecik ailemize, işyerindeki arkadaşlarımıza, sohbet grubundaki kardeşlerimize sıcağı sıcağına yaşadığımız eşşiz tecrübeyi aktarmaya koyulduk. Hz. Peygamber (sav)’in en güzel ahlakı olan salih amelleri önce kendisinin işlediğini, sonra ashabına emrettiğini bilerek önce kendimiz yetimlere sahip çıktık. Hz. Peygamber Efendimize (sav) iki parmak kadar yakın olabilmenin neşesiyle işyerindeki arkadaşlarımızın, yakın akrabalarımızın ve sohbet halkasındaki kardeşlerimizin de yetimleri himayelerine almaları için hummalı bir çalışmanın içine girdik. İmtihan dediğimiz hakikat de zaten bu tür amellerle Hz. Peygamber’le (sav) aynı kare içinde olmayı artırmaktan başka ne olabilir ki! Bu güzel amelin verdiği lezzeti aldıktan sonra tabi ki başka ülkelerdeki kardeşlerimizin de yaralarına merhem olmak için gün saymaya, hazırlıklarımızı yapmaya niyetlendik. Hatta böylesine güzel bir amel için daha net, daha teşvik edici nasihatlerde bulunmadıkları için Abilerimize sitem bile ettik.</p>
</div>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Hani hacdan veya umreden dönenleri ziyarete gittiğimizde şu ifadeyi hep duyarız ya: “Ne kadar anlatsam da kelimeler kifayetsiz kalır”. İşte yetimleri, yaralananları, babalarını ve kardeşlerini kaybedenlerin ailelerini ziyaret de böylesine bereketli bir amel gibi insana şifa oluyor, onu dertlerinden kurtarıp mücadele azmini biliyormuş. Başlarken de ifade ettiğimiz gibi mahza iyilik ve saf hayırdan ibaret olan bu çalışma insanı iyileştiriyor. Himmetini tüm ümmete şamil kılarak gayesine daha sıkı bağlıyor. Bu yüzden her giden sevdiklerine mutlaka sen de gitmelisin şeklinde tavsiyede bulunuyor. Hatta etrafınızdaki kişiler bu ziyaret sana çok yaramış, gözlerin ışıl ışıl diye iltifat ediyorlar. Bizden söylemesi, giden heybesini doldurur.</p>
</div>

<div style="max-width: 820px; width: 100%; margin: 20px auto; background-color: #ffffff; border-radius: 16px; box-shadow: 0 10px 30px rgba(0,0,0,0.06); padding: 40px 30px; border: 1px solid #e8e2d5; font-family: 'Segoe UI', -apple-system, BlinkMacSystemFont, Roboto, Helvetica, Arial, sans-serif; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">
<div style="width: 100%; background: linear-gradient(135deg, #1b4332 0%, #2d6a4f 100%); color: #ffffff; padding: 40px 25px; border-radius: 12px; margin-bottom: 35px; text-align: center; box-shadow: 0 6px 18px rgba(27,67,50,0.15); box-sizing: border-box;">
<h1 style="margin: 0; font-size: 28px; font-weight: bold; color: #f4a261; font-family: Georgia, serif; line-height: 1.3; box-sizing: border-box;">Yayladağı Anıları</h1>
</div>

<div style="width: 100%; margin: 30px 0 25px 0; display: flex; align-items: center; gap: 15px; box-sizing: border-box;"><span style="background-color: #2a9d8f; color: #ffffff; padding: 8px 20px; border-radius: 20px; font-weight: bold; font-size: 15px; white-space: nowrap; box-shadow: 0 4px 10px rgba(42,157,143,0.2); box-sizing: border-box;">28 Ocak 2022 Cuma</span>
<div style="flex-grow: 1; height: 2px; background-color: #e2e8f0; box-sizing: border-box;"> </div>
</div>

<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Kadıköy İhsaniye camiden kılınan Cuma namazından sonra yolculuğumuz başlıyor. Yolumuz uzun, yükümüz bir tekerlekli sandalye, yetim çocuklara ikram edilmek üzere alınmış birkaç koli kek, bisküvi ve bolca samimiyet. Yol bizim için sadece ulaşıma bir vesile değil. Yola çıkmak, yolda olmak ve yolda kalmak varlığımızın amacı. Yol medeniyetinin çocuklarıyız. Her daim sevdik yolu ve yolculukları. Yolun insanı terbiye ettiği bir gerçek. “Birini tanımak istiyorsan onunla yolculuk yap” demiş eskiler. Yolun böyle bir yönü var. İnsanı aşikar ediyor… Ağır ağır ilerliyoruz. Modern dünyanın hızı kutsamış algısına meydan okurcasına… Aylardan Ocak günlerden Cuma… Mübarek bir günün bu en güzel vaktinde bereketli bir yolculuk…</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Yolculuğumuz çok keyifli geçiyor. Yol hiç bitmesin istiyoruz. Niyet hayır olunca akıbette hayır olurmuş. Güzel dostlar vaktimize değer katıyor, kıymetleniyor her bir anımız. İlk durağımız Ankara burada birkaç dostu ziyaret edeceğiz ve yolculuğumuza bir kardeşimiz daha katılacak. Soğuk ve karlı bir Ankara akşamı bizi karşılıyor. Ankara’nın dillere destan soğuğunu iliklerimize kadar hissediyoruz. Bu soğukta içimizi ancak demlenmiş bir muhabbet ısıtabilir. Dostlarla bir araya geliyoruz. Uzun süre birbirini görmemiş dostların, o ilk karşılaşmada yüzlerinde beliren tebessüm… Hava soğuk ama ortam sıcak… Güzel bir muhabbetin ortasında buluyoruz kendimizi. Yayladağı yolculuğumuzun bu ilk durağında oraları iyi bilen değerli bir abimizden bölgeye dair son bilgileri alıyoruz. Yolun yorgunluğuna işittiklerimizde eklenince bir hüzün kaplıyor içimizi. Zira duyduklarımız, duymak istediklerimiz değil. Vakit ilerliyor, çaylar bitiyor ve geceyi geçireceğimiz kardeşimizin evine geçiyoruz.</p>

<div style="width: 100%; margin: 40px 0 25px 0; display: flex; align-items: center; gap: 15px; box-sizing: border-box;"><span style="background-color: #2a9d8f; color: #ffffff; padding: 8px 20px; border-radius: 20px; font-weight: bold; font-size: 15px; white-space: nowrap; box-shadow: 0 4px 10px rgba(42,157,143,0.2); box-sizing: border-box;">29 Ocak 2022 Cumartesi</span>
<div style="flex-grow: 1; height: 2px; background-color: #e2e8f0; box-sizing: border-box;"> </div>
</div>

<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Bismillah. Sabahın erken saatinde yolculuğumuz başlıyor. Zamandan kazanmak adına yola erken çıktık. Sabah namazını dondurucu Ankara ayazında yolda kılıyoruz. Yolculuğumuz tüm güzelliğiyle devam ediyor. Yol boyunca muhtelif birçok konuda sohbet ediyoruz. Yolculuğun bereketini iliklerimize kadar hissediyoruz. Dünden farklı olarak hava bugün çok soğuk… Aracımızın termometresi -23 dereceyi gösteriyor. Havanın soğukluğuna aldırmıyoruz, zira muhabbet oldukça hararetli. İlk durağımız İskenderun. Akşam Yayladağı’na geçeceğiz. Şimdilik burada kısa bir şehir turu. Şehre ilk girişte beni saran duygu bir Ortadoğu şehrinde olduğumuz hissiydi. Sanki ülke sınırlarından çıkmıştık. Başka bir ülkedeyiz hissi oluştu. Buralara gelip Habib-i Neccar’ı ziyaret etmeden olmaz. Yasin suresinden aklımızda kalmış o mümtaz şahsiyet. Şehrin diğer ucundan koşarak gelen adam… Hani bazı mekanlar için “oranın maneviyatı çok yüksek” derler ya öyle bir mekan burası da. Her şey gördüğümüzden ibaret değil. Bir mekanda daha önce yaşanan olaylar mekana sirayet ediyor. Böylesi duru bir ortam… Birçok ibretlere mazhar oluyoruz. Biz bizi Allah’a çağıran apaçık bir elçiye iman ettik. Eğer çocuklara ve gençlere tek bir nasihat verme hakkımız olsaydı bu onlara “şehrin diğer ucundan koşarak gelen adam” olun demek olmalıydı.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Gezimiz asi nehrinin kıyısında devam ediyor. Bir nehre uzun uzun bakmayalı epey olmuştu. Su sesini her zaman dinlendirici ve huzur verici bulmuşumdur. Şehir yaşamında pek rastlayamayışımızdan belki de. Kulak verdim ama Asi’yi duyamadım. Ne var ki şehrin gürültüsü suyun sesini bastırmıştı.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Akşam 21.00 gibi Yayladağı’na vardık. Birkaç güzel insan karşıladı bizleri. Bir sürüde hazırlık yapmışlar. Güzel insanlar tanımak rabbimizin en büyük ikramlarından birisidir. Şükrünü eda etmek lazım… Bizi karşılayan arkadaşlarla birlikte kalacağımız eve geçtik. Çaylar geldi. Muhabbet tavına geliyor. Ortada dünya tatlısı bir yumurcak dolaşıyor. İsmi: Fidaeddin. “Dine feda” demek. Ortamın neşe kaynağı oluveriyor bir anda. Tebessümler eşliğinde muhabbetimiz koyulaşıyor. Ebu Musap bölgedeki gelişmeleri tarihi seyri ile birlikte oldukça veciz bir şekilde anlatıyor. Tarih yazılırken orada olmak… Bence içinde bulundukları durumu en iyi anlatan cümle bu... Haritalar değişiyor ve onlar oradalar. Bir hadiseyi Televizyondan, internette takip etmekle bizzat yaşayanların ağzından dinlemek çok farklı şeyler. Canlı tanıklarından dinlerken halleriyle halleniyor adeta yaşıyor gibi oluyorsunuz. Bugün de nihayete eriyor. Son çaylarımızı da içip birlikte yatsı namazını kılıyoruz. Bugün epey bir yorulduk. Yarın Tebessüm merkezinde yetimler ile buluşacağız. Bizim için büyük ve özel bir gün…</p>

<div style="width: 100%; margin: 40px 0 25px 0; display: flex; align-items: center; gap: 15px; box-sizing: border-box;"><span style="background-color: #2a9d8f; color: #ffffff; padding: 8px 20px; border-radius: 20px; font-weight: bold; font-size: 15px; white-space: nowrap; box-shadow: 0 4px 10px rgba(42,157,143,0.2); box-sizing: border-box;">30 Ocak 2022 Pazar</span>
<div style="flex-grow: 1; height: 2px; background-color: #e2e8f0; box-sizing: border-box;"> </div>
</div>

<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Güne sabah namazını camide kılarak başlıyoruz. Kaldığımız evde Suriyeli dostlarımızda birlikte kahvaltı yapacağız. Mükellef bir sofra bizleri bekliyor. Yöresel tatlar da var soframızda. Muhabbet eşliğinde keyifli bir kahvaltı… Kahvaltının akabinde bölgede bir gezi yapacağız. Saat 11.00 gibi de tebessüm merkezine geçeceğiz. Günün bu bereketli saatlerinde gezimiz başlıyor. İlk olarak bölgede istihdam sağlamak amacıyla kurulmuş mantar seralarını ve çilek tarlalarını geziyoruz. Rehberlerimiz Alaaddin ve Abdullah hoca uğradığımız her yerde heyecanlı ve detaylı bilgiler aktarıyorlar bizlere. Yayladağı sınır kapısındayız. Karşı taraf Suriye toprakları… Dağların arasından uzakta Lazkiye şehri görünüyor. Yüksek binaları ile yaşamın aktığı bir şehir. İki farklı dünyayı temaşa ediyoruz. Yaşam ve ölüm… İyi ve kötü… Zalim ve mazlum… Oysa bunca zulüm, kan ve gözyaşının ortasında hayat durmalıydı diye düşünüyoruz.</p>

<div style="width: 100%; background-color: #fdf6ed; border-left: 4px solid #e76f51; padding: 20px 22px; margin: 25px 0 30px 0; border-radius: 0 8px 8px 0; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0; font-style: italic; color: #9c4221; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; text-align: justify; box-sizing: border-box;">Alaaddin ve Abdullah hoca dışında bizimle ilgilenen küçük bir rehberimiz daha var. Reşit… Reşit 9 yaşında bir yetim. Annesi tebessüm merkezinde çalışıyor. Küçük rehberimiz sürekli bir şeyler anlatıyor bize. Anlatacak ne çok şeyi var. Çeşitli bilgiler veriyor, ilgileniyor bizimle. Ne de olsa misafiriz. Ev sahipliğinin hakkını veriyor Reşit. Sonraki durağımız mülteci kampı. Kamp sorumlusu bize eşlik ediyor. İçerideki durumu anlatıyor. Bu kamp 18 metre karelik iki katlı konteynırlardan oluşuyor. Kampta yaklaşık 3300 kişinin kaldığını öğreniyoruz. Konteynırlardan birisini ziyaret ediyoruz. Güler yüz ve hoş sohbet ile karşılıyorlar bizleri. 8 kişiyiz ve artık içeride adım atılacak yer yok. Ama adamı öyle hemen bırakmazlar. İllaki bir çay ikram edecekler. Çaylar geliyor ve Mustafa amca ile sohbetimiz başlıyor. Mustafa amcanın gülen yüzünün altında çokta gizli olmayan hüznü görebiliyoruz. Muhabbet bir yerden sonra monolog bir hal alıyor. O anlatıyor biz dinliyoruz. Savaş önceki durumdan bahsediyor. Sonrasında yaşadıkları sıkıntıları anlatıyor. Hiç tahmin etmezdik böyle olacağını diyor. Belki de bu seyahatin ser levhası bu olmalı; “hiç tahmin etmezdik böyle olacağını.” Bizimde tahmin etmediğimiz gibi. Onlar geldi buraya sığındı peki biz gidip kime sığınırız? Bu soru yankılanıyor zihnimde. Bu sadece bir empati değil aynı zamanda üzerimize düşen sorumluluğunda bir ifadesi. Evim vardı, arazim vardı, arabam vardı… Mutluyduk diyor. Sahip olduğumuz ne çok nimet varmış orada bir kez daha anlıyoruz. O kadar geldik bir fotoğraf çekilsek mi? Çekilemiyoruz, haya ediyoruz. Sanki fotoğraf çekilsek daha çok mahcup olacaklarmış gibi geliyor. Biz mahcup oluyoruz. Mustafa amcanın dikkatimi çeken bir başka özelliği ise yaşadıkları sıkıntıları anlatırken kurduğu her cümleyi “elhamdülillahi rabbil alemin” ifadesi ile bitiriyor oluşu. Nimete şükür gerek, imtihana sabır, her ikisine de hamd gerek. Mustafa amca bize bir kez daha bunu öğretiyor. Söylediği her sözü yüreğinin ateşinde pişiren insanlar ile muhabbetin doyumu olmuyor gerçekten. İstemeyerekte olsa artık kalkmamız gerekiyor. Kamptan çıktık. Küçük rehberimiz Reşit bize okuduğu okulu gösterdi. Konteynır okul… Bu okulda ilkokul öğrencileri eğitim görüyor. En büyük ihtiyaçlarının eğitim olduklarını söylüyorlar. Savaşa doğmuş çocuklar… Kiminin annesi yok, kiminin babası… Kimisinin de hiç kimsesi yok. Art niyetli kimseler elinde bu çocuklar adeta bir savaş makinasına dönüşebilir diyor Ebu Musab. Bu yüzden en büyük ihtiyacımız okul diyor.</p>
</div>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Vakit geldi artık tebessüm merkezinde yetim çocuklar ile buluşacağız. Merkeze ulaştık. Rahmet İnsani Yardım Derneği bu merkezde yetim çocuklara aylık düzenli burs veriyor. Bizler için çok küçük onlar için çok büyük bir rakam. 150 TL. Merkeze vardığımızda çocukların birçoğu gelmişti. Merkezin bahçesinde bir park var. Ortalık bayram yeri… Başlıyor eğlencemiz. Suriye’de ilkokul öğretmeni olan Abdullah hoca önce hepimizi sıraya dizdi. Uzunca bir tren oluşturduk. Hava soğuk, çocukların ısınması için böyle bir oyun ile başlıyoruz. Ve trenimiz hareket etti. Çuf çuf çuf… Arkamda 8 yaşında ki Muhammed var. Her adımda ayağıma basıyor. “Muhammed yavaş ayakkabım çıkacak” gülüşüyoruz. Sıra maç yapmaya geliyor. Takımlar kuruluyor ve maç başlıyor. Maç başladıktan 3 dakika sonra kimin hangi takımdan olduğu bir birine karışıyor. Rastgele vuruyor herkes topa. Hayatımda en çok keyif aldığım maç bu. Maçın sonunda tabi ki dostluk kazandı. Kaydırak, salıncak derken sıra geliyor yüz boyamaya. Ben Batmanciyim. Herkese Batman çiziyorum. Arada bir iki kedi ve Süpermen’de çizdim ama neyse. Abdullah kedici. O kedi çiziyor. Ahmet ise bir şey çizemiyor çünkü çocuklar onu çiziyorlar. Kalemleri ellerine geçirdiler. Ben ve Abdullah’ta nasibimizi aldık. Bana saat, Abdullah’a ise kelebek çizdiler. Zamanın ve özgürlüğün bir kıymetinin olmadığı şu günlerde… İnanılmaz keyifli anlar… Sadece çocuklar değil bizde çok eğleniyoruz. Bazen sadece anı yaşamak gerekir. Yapamadım yine. Gözlerim çocukların gözlerine kaydı. Erkek çocukları daha farklı geldi bana. Bir top onlara her şeyi unutturup çılgınlar gibi eğlenmelerine yetiyordu. Kızlar ise çok farklıydı. Oyun oynarken dahi müstehzi duruşlarını kaybetmiyorlardı. Orada bir kez daha anladım ki bir yetim çocuğu güldürmek dünyanın en büyük servetidir. Bir yetim çocuğa her şeyi verebilirsiniz. Güzel bir elbise, yeni bir ayakkabı, güzel oyuncaklar, tatlı şekerlemeler. Ama bir baba, bir anne veremezsiniz. Ve sizin bütün onarma çabalarınız onların yarasını kapatmayacaktır. Biliyoruz ki yaralar kapanmayacak ama o yaraya bir damla dahi olsa su serpmek istiyoruz. Bu çocukların bu ümmetin çocukları olduklarını, hepimizin çocukları olduklarını bir kez daha hücrelerimize kadar hissediyoruz. Bir çocuğa ikram edilebilecek en büyük şeyin bir kucak sevgi, bir yudum tebessüm olduğunu orada bir kez daha anlıyoruz. Koluma çizdikleri saat zamanı durdurmadı. Ve ayrılık vakti geldi. Yolumuz uzun. Orada bulunan çocukların bir özelliği var size her şeylerini göstermek istiyorlar. Çizdikleri resimlerini, ellerindeki çikolatayı, üzerlerindeki elbiseyi… Belki de size yaralarını ve o yaralar ile nasıl başa çıktıklarını göstermek istiyorlar. Tam Yayladağı’ndan ayrılacaktık ki güreş takımlarını göstermek istediler. Spor tüm gençler için önemli ama onlar için daha bir önemli. Kim bilir belki de içlerine bir su serpiyordur. Yeniden yola revan olduk. Hatay’da birkaç dostu ziyaret edeceğiz. Bu gece uyku yok. Sabaha İstanbul’da olacağız inşallah.</p>

<div style="width: 100%; margin: 40px 0 25px 0; display: flex; align-items: center; gap: 15px; box-sizing: border-box;"><span style="background-color: #2a9d8f; color: #ffffff; padding: 8px 20px; border-radius: 20px; font-weight: bold; font-size: 15px; white-space: nowrap; box-shadow: 0 4px 10px rgba(42,157,143,0.2); box-sizing: border-box;">31 Ocak 2022 Pazartesi</span>
<div style="flex-grow: 1; height: 2px; background-color: #e2e8f0; box-sizing: border-box;"> </div>
</div>

<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Anı biriktirmek için uzun vakitler geçirmeye gerek yoktur. Bazen birkaç günde bir ömre beden anılar birikir.</p>
<p style="margin: 0 0 22px 0; text-align: justify; font-size: 16.5px; line-height: 1.85; color: #2d3748; box-sizing: border-box;">Saat gece 2 civarı. Yoğun bir kar yağışı var. Acelemiz yok. Ağır ağır yol alıyoruz. Muhabbet yine tavında… Arabada herkes uyanık… Bu muhabbeti bırakıp kim uyumak ister ki. Sabah 8 gibi Ankara’ya anca varabildik. Aşırı kar yağışı bizi çok yavaşlatmıştı. Öğlen saatlerinde İstanbul’a vardık. Yolculuğumuz nihayete ermişti. Başladığı gibi bitmeyen, gittiğimiz gibi dönmediğimiz bir yolculuğun nihayeti. Aklımızda gördüklerimiz ve dinlediklerimiz… Zihnimizde beliren ve uzun bir sürede silinmeyecek gibi görünmeyen bir fotoğraf karesi. O karede neşeli ve mahzun çocuklar var. O karede her şeye rağmen hayata tutunmuş adamlar var. O karede tevekkül, sabır ve direniş var.</p>

<div style="width: 100%; margin-top: 40px; background-color: #f8f9fa; border: 1px dashed #ced4da; padding: 20px; border-radius: 12px; text-align: center; box-sizing: border-box;">
<p style="margin: 0; font-weight: 600; font-size: 15.5px; color: #1b4332; text-align: center; line-height: 1.6; box-sizing: border-box;">Bize böyle bir yolculuğu lütfeden Alemlerin Rabbine Hamdolsun… Bize ümmet olmayı bahşeden, bizi kardeş kılan Rabbe hamdolsun… Bize yolları aşikar, menzili mübarek kılan Rabbe hamdolsun… Rabbim o çocukların gözyaşlarını dirilişimize vesile kılsın, bizleri de birbirine hakkı ve sabrı tavsiye eden kimseler kılsın… (amin)</p>
</div>
</div>